Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/8261 K.2019/8268

KARŞI OY

Her ne kadar ilk derece mahkemesince sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun katılan mağdurenin yaşı konusunda kaçınılmaz hataya düştükleri, bu nedenle eylemlerinin TCK'nın 104/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, mağdurenin rızasının bulunması nedeniyle TCK'nın 109. maddesinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığı kabul edilmiş ise de, katılan mağdurenin hastane doğumlu oluşu, olaydan 7 ay önce sanık ...'la tanışıp telefonla görüşmesi, SSÇ Yusuf'un sosyal medya üzerinden mağdure hakkında bilgi ve görgüsü olması,

sanık ... ile mağdure arasındaki görüşmelerden diğer sanık ve SSÇ'nin haberdar oluşu, mağdurenin fiziki görünüm itibariyle 15 yaşından büyük görünmemesi, sanıklardan Ali ve Mesut'un TCK'nın 37/1.maddesi kapsamında asli fail olarak ilk eylemi gerçekleştirmeleri, sanıklar ve SSÇ ile mağdure arasında ani bir karşılaşma söz konusu olmayıp, mağdurenin yaşını anlamaları için yeterli süreyle aynı ortamda bulunmaları hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar hakkında TCK'nın 30.maddesinin uygulanamayacağı sonucuna varılmış olup Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 29.11.2017 tarih ve 2017/266 Esas,

2017/2343 Karar sayılı istinaf başvurusunun kabulü ile mevcut hükümlerin kaldırılarak sanıklar Ali ve Mesut'un çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suça sürüklenen çocuk ...'un ise çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine dair hükmünün onanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.