Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/882 K.2018/2180

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin velayet hakkına sahip anne ve babasının kovuşturma evresinde müşteki sıfatıyla alınan ifadelerinde sanıktan şikayetçi olmadıklarını belirtmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın intikal şekli, sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdurenin beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, mağdureye yönelik eylemini cebir veya tehdit kullanmak suretiyle işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı nazara alındığında, ilk derece mahkemesince TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edildiği gözetilerek hükmün bozulması yerine yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,