KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2018/9220 E., 2019/7897 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2019
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi (Tokat 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Cinsel taciz, hakaret, tehdit
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
219 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup,
sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından doğrudan verilen para cezalarının miktarları itibarıyla CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olmasından dolayı hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2018/9220, K. 2019/7897, 6 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama