KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2018/9329 E., 2019/493 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Çocuğun basit cinsel istismarı
- Hüküm
- Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2017 gün ve 2016/153 Esas, 2017/125 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Sanık hakkında katılan ... ve Nida’ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafii, katılan bakanlık vekili, katılan mağdure ... vekilinin anılan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında katılan ... ve Nisa’ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurelerin anlatımı ve tüm dosya kapsamından sanığın değişik zamanlarda mağdurelerin bacaklarını ve göğüslerini elleme eylemlerinin olduğunun anlaşılması karşısında ani, kısa süreli ve kesintili eylemlerin sarkıntılık suretiyle cinsel istismar kapsamında kaldığı anlaşıldığından, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda yapılan düzenlemelerde nazara alınıp cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2018/9329, K. 2019/493, 29 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama