Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/9411 K.2019/86

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde kendisine tebliğ edilen ilk derece mahkemesi hükmüne karşı istinaf yoluna başvurmayan katılan Bakanlık vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesince söz konusu kararı değiştirmeyecek şekilde verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın 2013 yılı baharında bir gün evine ailecek ziyarete gelen on yaşındaki mağdureyi yalnız bulduğunda göğsüne dokunup dudağından öpmek ve daha sonraki bir tarihteki ise mağdurenin cinsel organına dokunma şeklindeki eylemlerinin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek, ilk derece mahkemesince sanığın müsnet suçtan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.2,43/1. maddeleri gereğince hüküm kurulması yerine yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, anılan hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şeklide esastan reddine hükmedilmesi,