Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/9657 K.2019/8116

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve uyumsuz ifadeleri ile temyiz aşamasında sunduğu 29.04.2015 tarihli dilekçesinde sanık ile tartışması neticesinde kızarak suç isnadında bulunduğunu beyan etmesi, sanığın istikrarlı savunmaları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın, nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını cebir veya tehditle işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmeyen eyleminin bütün halinde TCK'nın 86/2'nci maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu,

mağdurenin 29.04.2015 tarihli dilekçesi ile şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,