Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/2032 K.2019/11923

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak, dosya tetkik edildi.

Dosya kapsamına göre katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin tehdit, aile hukukundan doğan yükümlülüğün ihlali suçlarından verilen beraat hükümlerini temyiz etmedikleri ve sanık müdafisinin de kötü muamele suçundan kurulan kesin nitelikteki hükme yönelik temyiz talebinde bulunmadığı anlaşıldığından, incelemenin çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için ilk derece mahkemesince eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu ölçütlerine göre Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerde oluşturulacak heyetten rapor alındıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki hususunda değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, iki hekim tarafından düzenlenen 24.06.2014 günlü rapora göre lehe kanun değerlendirmesi yapılarak hüküm kurulması nedeniyle anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekiklinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 23.05.2017 gün ve 2017/1099 Esas, 2017/1246 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkraları gereğince