Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/2761 K.2019/11582

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımı ile savunma nazara alındığında sanığın, olay günü ellerini yıkamak için evine gelen on yaşındaki mağdureyi odaya çağırımasının ardından onun pantolonunu çıkartıp, kucağına oturtarak cinsel organını okşadığı ve kendi cinsel organını mağdurenin cinsel organına sürtmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından,

ilk derece mahkemesince mağdurenin kucağa oturtulmasının cebir olarak kabulü gerektiği yönündeki gerekçeyle sanık hakkında TCK’nın 103/4. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini ve cinsel istismar suçunun işlendiği sırada, eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve mevcut haliyle sanığın, mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir eyleminin de bulunmadığı gözetilerek ilk derece mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi karşısında,

anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

Kabule göre de;

İlk derece mahkemesince cinsel istismar suçundan hüküm kurulurken kararın gerekçe kısmında TCK’nın 62. maddesinin uygulandığı yazıldığı halde, hükümde TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığının belirtilmesi suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişki oluştuğu gözetilerek istinaf başvurusunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde esastan reddedilmesi,