Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/2793 K.2019/12236

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafilerinin anılan hükme ilişkin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar Burak ile Mehmet haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 19.11.2015 tarihli raporunda, mağdurede dava konusu cinsel eylemlerden kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan Travma Sonrası Stres Bozukluğu ve Depresyon denilen psikiyatrik bozuklukların tespit edildiği, bu bozulmada nitelikli cinsel eylemde bulunan sanıkların birlikte mağdurenin ruh sağlığını bozduğu,

ancak hangi sanığın eyleminin buna sebebiyet verdiği hususunda tıbben ayrım yapılmadığı yönünde bilgi verildiği nazara alındığında, sanık ile suça sürüklenen çocuk haklarında TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki hususunda şüphe oluşup, şüpheden sanığın yararlanacağı ilkesine istinaden bu maddenin uygulama imkanının bulunmadığı gözetilmeden ilk derece mahkemesince anılan maddenin tatbiki suretiyle mahkumiyet kararları verilmesi karşısında, anılan hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi;