Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/2831 K.2019/12660

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği görüşüldü:

İlk derece mahkemesi tarafından değerlendirmede sanığın, değişik tarihlerde öğrencisi olan mağdurelere yönelik hangi eylemleri gerçekleştirdiği ayrı ayrı belirtilmeksizin, gerekçeli hükümde yer alan her iki mağdureye karşı farklı zamanlarda kucağına oturtmak ve karın bölgesini gıdıklamak suretiyle işlediği fiillerin sarkıntılık düzeyini aştığına ilişkin kabulün dosya içeriğiyle uyumlu olmaması karşısında sanığın,

her bir mağdureye yönelik değişik tarihlerde gerçekleştirdiği sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin ayrı ayrı yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurularak ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği halde kararda bu hususların CMK'nın 230. maddesine aykırı olacak şekilde bulunmaması nedeniyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesinde belirtilen kesin hukuka aykırılık halinin oluştuğu gözetilerek ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde vaki başvurusunun esastan reddedilmesi,

Kabule göre de;

Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen iddianame ile ilk derece mahkemesindeki duruşmada verilen esas hakkındaki mütalaada sanığın ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c.1, 103/3-d. maddeleri gereğince cezalandırılması talep edildiği halde, aynı Kanunun 103/1-c.3. maddesinin uygulanmasına dair usulüne uygun ek savunma hakkı verilmeden anılan maddenin tatbiki suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi ihlal edilerek savunma hakkının kısıtlanması neticesinde aynı Kanunun 289/1-h maddesine muhalefet edilmesi,