KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2019/3288 E., 2020/1882 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ile ...'e yönelik
- Hüküm
- Sanığın atılı suçtan (mağdure sayısınca ayrı ayrı) mahkumiyetine dair Zile Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.04.2018 gün ve 2018/17 Esas, 2018/46 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İlk derece mahkemesince hükümler kurulurken önce 5237 sayılı TCK'nın 103/1-1. cümle, daha sonra 103/1-3. cümlesinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması,
Dosyadaki görüntü kayıtları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay sırasında herkesin girip çıkabildiği giyim mağazasında bulunan mağdure ...’i cinsel amaçla kucağına oturtup vücuduna dokunması şeklindeki fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani, kesintili olması ve fiilin kendiliğinden sonlandırılması da göz önüne alındığında eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2019/3288, K. 2020/1882, 10 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama