Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/4247 K.2020/154

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Soruşturma evresinde ifadesi alınan mağdurenin, 2008 yılında ağabeyi olan sanığın kendisine anal ve vajinal yoldan organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğunu, bu eylemlerin 2015 yılı eylül ayına kadar sürdüğünü belirtmesine rağmen mahkemede ilk ifadesini inkar ederek cinsel istismara uğramadığını bildirmesi ve sanığın ise müdafii huzurunda verdiği 07.04.2017 tarihli savcılık ifadesinde değişik tarihlerde dört beş kez mağdureyle livata yoluyla ilişkiye girdiğini ve son eyleminin ifade tarihinden yaklaşık altı yedi yıl önce olduğunu söylemesine karşılık mahkeme ifadesinde müsnet suçlamayı tamamen inkar etmesi karşısında,

ilk derece mahkemesince sanık ile mağdurenin temin edilerek gerçekleşen son ilişki tarihinin sorulup, bu kapsamda son eylem tarihi belirlendiği takdirde buna göre, aksi halde ise bu husus lehe değerlendirilip suç tarihi 2011 yılı kabul edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,