KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2019/4310 E., 2019/13630 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret
- Hüküm
- Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Karşıyaka
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2018 gün ve 2018/353 Esas, 2018/619 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... ile ... haklarında kurulan hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Ek karar hakaret suçuna ilişkin olmasına rağmen karar içeriğinde suçun tehdit olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hüküm ile hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2019/4310, K. 2019/13630, 25 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama