Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/4875 K.2020/1937

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin olay gecesi yakınını ziyaret için ailesiyle geldiği hastanede özel güvenlik görevlisi olarak çalışan sanığın, mağdurenin anne ve babası olan müştekilere üst kattaki servise çocukların alınmadığını söylemesi üzerine müştekiler tarafından ziyaret süresince yanında kalması için kendisine teslim edilen mağdureye yönelik gerçekleştirdiği eylemde, taraflar arasında hiyerarşik bir ilişkinin bulunmamasından dolayı 5237 sayılı TCK’nın 103/3-e. maddesinde belirtildiği şekilde kamu görevinin sağladığı nüfuz bulunmayıp, mevcut haliyle sanığın, ailesi tarafından kendisine teslim edilen mağdure üzerinde koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunduğu gözetilerek cezasında TCK'nın 103/3-d. maddesi ile artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde aynı Kanunun 103/3-e maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05.12.2018 gün ve 2018/2411 Esas, 2018/2345 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

gerekçeli hükümde yer alan TCK'nın 103/3-e. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün karardan çıkarılarak yerine "Sanığın özel güvenlik görevlisi olup, ailesince kendisine servisteki ziyaretleri süresince bakması için kardeşiyle birlikte teslim edilen mağdure üzerinde koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunduğu anlaşıldığından, cezasında TCK'nın 103/3-d. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılarak 15 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de, sanığın, çağırması üzerine yanına gelen mağdureye karşı cinsel istismar eyleminde bulunması dışında onun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketi olmadığının anlaşılması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince eylemin sadece çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,