Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/5321 K.2020/6009

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan karara yönelik temyiz istemi CMK’nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip bununla ilgili kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık ...’in aşamalarda mağdurenin kendisine 1993 doğumlu olduğunu söylediği yönündeki savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, sanık ...’in olay anında mağdurenin vajinasına sürtündüğüne dair ikrar içeren savunması ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, istismar eyleminin organ sokma suretiyle gerçekleştirildiğine dair sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,