Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/5549 K.2020/621

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdurun, aynı koğuşta kaldığı sanığa masaj yapmasının ardından kapıyı tahta parçası, ranzayı ise havluyla kapatarak kendisini yüz üstü yatıran sanığın omuzlarına eliyle bastırıp, alt çamaşırlarını çıkararak fiili livatada bulunduğu sırada direnmesi üzerine 10-15 dakika kadar sürtünerek tatmin olduğunu devamında geç yat dediği için çekindiğinden eylemi görevlilere hemen bildiremeyip, sabah sanığın ardından banyo yaptıktan sonra şikayet edebildiği şeklindeki anlatımları, sanığın kovuşturma evresinde eylemin rızalı olduğu sonrasında birbirlerine pişmanlıklarını dile getirdikleri,

sabah su gelince kendisini banyo yapması için kaldıran mağdurun kapıyı tahta parçasıyla kapattığı, sol elinin bir parmağı işlev görmeyip, başka bir parmağında da işlev kaybı olduğu yönündeki savunması, aşamalarda dinlenen tanıkların koğuş odaları birbirine yakın olmasına rağmen herhangi bir ses duymadıkları, sanığın parmaklarında işlev kaybı olduğunu bildikleri, sanığa karşı koyabilecek fiziki yapıda olan mağdurun genellikle koğuş kapısını kalem gibi eşyalarla kapattığı şeklindeki beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin sanığın,

mağdura yönelik eylemini rıza dışı gerçekleştirdiğine dair kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi karşısında mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi,