Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/6200 K.2019/13453

Sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2018 gün ve 2017/59 Esas, 2018/26 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunu inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinden verilen 26.06.2018 gün ve 2018/1841 Esas, 2018/1129 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün sanık müdafisi ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Dairemizin 21.05.2019 gün ve 2018/7548 Esas, 2019/9915 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2019 günlü 2018/69563 sayılı itiraznamesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Dairemizin 21.05.2019 gün ve 2018/7548 Esas, 2019/9915 sayılı onama Kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2019 tarihinde üyeler ... ile ...'un karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Müşteki ...'ın eşi olan ...'ın olay tarihinde sanıklardan ...'e ait işyerinde çalıştığı, müştekinin turizm işi yapması nedeniyle seyahatte olduğu günlerde eşi ...'ın sanıklar ... ve onun çalışanı olan diğer sanık ...'ı müştekiden habersiz olarak sık sık evde misafir ettiği, müştekinin eşi ...'ın sanıkları eve aldığını öğrenmesi üzerine 24/12/2014 tarihinde evde bulundukları sırada eşine işten ayrılmasını söylediği ve bu hususta tartıştıkları, bu esnada ...'ın sanık ...'ü aradığı, bir süre sonra sanıklar ... ve ...'ın eve geldikleri ve müştekinin izni olmadan sanıkların ikamete girdikleri, sanık ...

Gümgün'ün müştekinin üzerine yürüdüğü ve "sen kiminle uğraşıyorsun, seni öldürürüm" dediği ve ardından ...'ı yanlarına alıp evden ayrıldıkları, bu olaydan sonra müşteki 29.12.2014 tarihinde yaptığı müraacat ile sanık ...’ın kızı ...’a cinsel istismarda bulunduğundan bahisle şikayetçi olduğu, mağdure ... soruşturma aşamasında kesin tarih belirtmeksizin sanık ...’ın birden fazla kez kendisine cinsel istismarda bulunduğunu belirttiği, bu eylemlerden birisini kardeşi tanık ...’ın gördüğünü ileri sürdüğü,

tanık ... soruşturma aşamasında tüm eylemleri gördüğünü belirterek ifade vermesine karşın kovuşturma aşamasında eylemleri görmediğini, ablasından duyduğunu belirterek çelişkili beyanlarda bulunduğu, yine mağdure ... sanığın bu eylemlerini annesine ve sanık ...’e anlattığını belirtmesine karşın annesi olan tanık ... ve sanık ... tarafından bu iddianın doğrulanmadığı, müşteki ...

09.02.2015 tarihinde şikayetinden vazgeçtiği, sanık ... müdafinin, müştekinin şikayetten vazgeçmesi konusunda sanık ...’ın ailesinden para istediğine ilişkin ses ve görüntü kaydını dosyaya sunduğu, bunun müşteki tarafından inkar edilmediği, dosya içerisinde bulunan 04.06.2015 tarihli raporda mağdurede hafif düzeyde zihinsel yetersizlik tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; her ne kadar mahkeme gerekçesinde mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektirecek bir husus bulunmadığı ileri sürülmüş ise de, yukarıda anlatıldığı üzere mağdurenin babası olan müşteki ... ile sanık arasında ciddi bir husumetin bulunduğu,

çocuğu olan mağdure ve tanık ...’yı yönlendirme ihtimalinin bulunduğu, sanığın tüm aşamada suçlamayı kabul etmediği, mağdurenin iddialarının soyut iddiadan öteye gidemediği, tanık ...’nın aşamalarda çelişkili anlatımda bulunduğu gözetilerek sanığın atılı suçu işlediği konusunda her türlü şüpheden uzak, inandırıcı ve kesin delil bulunmaması nedeni ile beraatına karar verilmesi düşüncesinde olduğumuzdan itirazın kabulü gerekirken, reddine dair oluşan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.