Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/6435 K.2019/13421

Cinsel taciz, tehdit suçlarından sanıklar ... ile ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, eylemin cinsel saldırı suçunu oluşturup oluşturmadığı hususundaki delilleri değerlendirme yetkisinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli İzmir Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 gün ve 2014/649 Esas, 2015/26 sayılı kararına yapılan itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2015 günlü, 2015/432 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, mağdurun aşamalardaki beyanlarında, olay günü sanıkların dosya kapsamında sanık olarak yer almayan Hıdır isimli şahısla birlikte kendisini ormanlık alana götürdüklerini, sanıklardan ...'ın araç içerisinde kendisine zorla tecavüz edip diğer sanığın da tecavüz etmeye çalıştığını sanıkların kendisine ''sesini çıkarma, bağırma seni öldürürüz'' şeklindeki beyanlarda bulunduğunu ifade etmesi karşısında, sanıkların eylemlerinin cinsel saldırı ve cinsel saldırıya teşebbüs olup olmadığı yönündeki değerlendirmenin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınmaksızın,

itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.07.2019 günlü, 94660652-105-35-7528-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla gereği görüşüldü: Tüm dosya kapsamı incelendiğinde ortada kanun yararına bozma talebine konu olabilecek nitelikte uyuşmazlığın esasını çözen bir karar bulunmadığı anlaşıldığından,