Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/6583 K.2020/2471

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafisi, O Yer Cumhuriyet Savcısı, mağdureler ..., ..., ... vekilleri ile Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle belirlenen tarihte sanık müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesinde yapılan yargılamada davadan haberdar edilmeyen Bakanlık vekili yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliği üzerine katılma istemli temyiz başvurusunda bulunmuş ise de 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile,

Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından,

vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Mağdure ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşını doldurmayan mağdurenin velayet hakkına sahip babası ...'ın, kovuşturma evresinde müşteki sıfatıyla verdiği 15.01.2015 günlü duruşma ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında mağdureler ... ile ...'ya yönelik atılı suçtan kurulan mahkumiyet ve mağdure ...'e yönelik müsnet suçtan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Mahkumiyet hükümlerinden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafisi, mağdureler ... ile ... vekilleri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz talepleri ile sanık müdafisinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik atılı suçtan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, diğer mağdureler ... ile ...’nın aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, mağdure ...'ın ruh sağlığının söz konusu olaydan etkilendiğini bildirir İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 06.03.2015 tarihli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında öğretmen olan sanığın değişik tarihlerde sınıfta yanına oturduğu küçük mağdureyi kucağına alarak hoplatmak suretiyle gerçekleştirdiği eylemlerinin zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,