Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/6797 K.2020/2624

Ceza Mahkemesinden verilen 07.09.2018 gün ve 2018/393 Esas, 2018/391 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 59, 212 ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde suç oluşturduğu kabul edilen fiilin gösterilmesi bunun nitelendirilmesinin yapılması ve hüküm bölümünde yer alan uygulamaların dayanaklarının gösterilmesi zorunlu olup hükme esas alınan tanık beyanlarının karşılaştırılması, çelişki varsa giderilmeye çalışılması, giderilmediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatıma, hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gereklidir. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde;

Mağdurenin, olayın oluş şekli ve sanığın eylem sırasında bıçak kullanması ile ilgili aşamalardaki çelişkili beyanları karşısında suçun nitelendirilmesi bakımından olaya yönelik görgü ve bilgisi olan mağdurenin kardeşi tanık Pınar'ın dinlenmesi, diğer tanık Süham'ın ise hükme esas alınan hangi beyanına neden üstünlük tanındığının karar yerinde gösterilmesi ve dosyadaki tüm çelişkilerin giderilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddedilmesi,