Sanığın çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (her iki mağdureye karşı ayrı ayrı) ve müstehcenlik (mağdure ...'ya yönelik) suçlarından mahkumiyetine dair Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.02.2017 gün ve 2016/191 Esas, 2017/71 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı ile mağdureler ... ve ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler açısından esastan reddine, mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı,
müstehcenlik suçlarından kurulan hükümler açısından ise kabulü ile hükümlerin kaldırılarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından mahkumiyetine; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin reddine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi.
Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı ilk derece mahkemesince verilen 6 yıl 3 ay hapis cezası mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a ve müstehcenlik suçundan dolayı TCK'nın 226/4. maddesi gereğince verilen 6 yıl 3 ay hapis ve 100 TL adli para cezası mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın aynı Kanunun 226/1. maddesine göre 6 ay 7 gün hapis ve 100 TL adli para cezası mahkumiyetine yönelik hükmün ise suç vasfının değişmesinden dolayı CMK'nın 286/2-a, 2-d. maddeleri kapsamına girmeyip,
temyizi kabil olduğu gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın mağdure ... yönünden verilen hükümlerle sınırlı şekilde kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Sanık hakkında mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararla ilgili temyiz isteminin reddine dair ek kararın incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik suçları ile mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede,
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı ve mağdure ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine ve mağdure ...'ya yönelik müstehcenlik suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın müstehcenlik suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihi dönemde on yaşında olan mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, sanığın işyerinde değişik tarihlerde iki kez livata yoluyla nitelikli istismarda bulunduğunu belirtmesine karşılık adli tıp uzmanınca düzenlenen 22.03.2016 günlü doktor raporunda anal muayenede herhangi bir livata bulgusuna rastlanılmadığının bildirilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, cep telefonu satış dükkanı olan sanığın suç tarihinden önce telefonlara bakmak için aralıklarla işyerine gelen mağdureye organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğu hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp,
mevcut haliyle sanığın bir suç işleme kapsamının icrası kapsamında değişik tarihlerde işyerinde ve evinde mağdurenin dudağından öperek cinsel organını kalçasına sürtmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 07.02.2018 gün ve 2017/690 Esas, 2018/194 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.