Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/7006 K.2019/13675

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, tanık beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın değişik tarihlerde mağdureyi ısrarlı takip eylemlerinin bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de;

Sanık hakkında düzenlenen 15.12.2009 tarihli iddianame ile mağdureyi cinsel amaçlı takip etmek suretiyle cinsel tacizde bulunduğundan bahisle TCK'nın 105/1. maddesi gereğince cezalandırılması için açılan kamu davasına bakan Sulh Ceza Mahkemesi tarafından kamu davasına konu eylemin dışında ayrıca sanığın,

mağdureye omuz atmasından dolayı bu eylemin sübutu halinde TCK'nın 102/1. maddesindeki suçu oluşturacağından bahisle verilen görevsizlik kararına istinaden dosyanın gönderildiği Asliye Ceza Mahkemesince dava konusu omuz atma eyleminin daha önceden yargılama konusu edilerek sanık hakkında karar verildiği gerekçesiyle görevsizlik kararında tavsif edilmeyen ve kendi görev alanına da girmeyen ilk iddianamedeki olaylara dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine muhalefet edilmesi,