Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/7017 K.2020/604

Sanık ...'ın cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından yapılan yargılaması sonucunda atılı suçlardan mahkumiyetine dair Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2015 gün ve 2014/489 Esas, 2015/196 Karar sayılı hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 26.03.2019 gün ve 2015/9323 Esas, 2019/8533 Karar sayılı ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2019 günlü, 2019/83140 sayılı itiraznamesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine Daireye gönderilen dosya incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 26.03.2019 gün ve 2015/9323 Esas, 2019/8533 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2012 gün ve 2011/632 Esas, 2012/6 sayılı kararına konu 3.000 Türk lirası adlî para cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305/1-son. maddesi uyarınca kesin olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin tatbikine karar verilmesi,