Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/7122 K.2019/12102

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan mahkumiyetine dair Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2012 gün ve 2012/65 Esas, 2012/40 Karar sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.05.2013 gün ve 2013/2304 Esas, 2013/5793 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 06.09.2013 gün ve 2013/178 Esas,

2013/183 Karar sayılı ilamın sanık müdafisince temyiz edilmesinin ardından bu hususta karar verilmek üzere dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.03.2019 gün ve 2017/14-397 Esas, 2019/190 Karar sayılı ilamıyla 20.03.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile,

Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının gerekli görmesi halinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idari, cezai, hukuki her tür davaya ve çekişmesiz yargıya katılma hakkının bulunması nedeniyle anılan madde uyarınca bu husustaki takdir hakkının kullanılabilmesi için yokluğunda verilen mahkeme kararlarının Bakanlığa tebliğinin zorunlu olması nedeniyle direnme kararına konu dosyadan haberi olmadığı anlaşılan Bakanlığa ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararı tebliğ edilip,

temyiz edilmediği takdirde direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, temyiz edilmesi durumunda ise Dairesince katılma kararı verildikten sonra tüm temyizler birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinden bahisle tebligat hususunda işlem yapılmak üzere mahkemesine gönderilen dosya ile ilgili olarak gerekçeli karar tebliği yapılan Bakanlık vekilinin anılan direnme hükmüne yönelik temyiz başvurusunda bulunmaması üzerine mahkemesince dosyanın gönderildiği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca anılan dosyanın doğrudan Yargıtay Ceza Genel Kuruluna tevdi edilmesi gerekirken sehven üst