Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/7273 K.2020/5852

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamından olay günü, metro vagonunda katılana cinsel organını göstererek teşhir suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 105/2.e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi ile Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2-3. maddesine göre sosyal inceleme raporu aldırılmadığı takdirde bunun gerekçesinin kararda gösterilmesi gerekirken, bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmadan hüküm kurulması,

Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel taciz suçundan verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün, adli sicil kaydı bulunmayıp, duruşmadaki davranışlarına göre cezasının tecili halinde bir daha suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karşılık "müştekinin şikayetinin devam etmesi" şeklindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenip sonuçları itibarıyla daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,