Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/7459 K.2020/2859

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalarda Kırşehir’de ailesiyle birlikte yaşayıp, yaz tatillerinde anneannesi olan tanık ...’nın Ankara’daki evine gelerek kaldığı dönemlerde bitişik komşunun eşi olan sanığın, kendisine değişik tarihlerde birden fazla cinsel istismarda bulunduğunu belirtmesine karşılık adı geçen tanığın ilk derece mahkemesinde verdiği ifadesinde torunu olan mağdurenin yanına en son 2016 yılı yaz tatilinde geldiğini ve bu tarihten sonraki yaz dönemlerini köydeki evinde geçirmesinden dolayı mağdurenin evine tekrar gelmediğini beyan etmesi,

müşteki anne ...’ın mahkeme ifadesinde kızı mağdureden öğrendiğine göre son cinsel istismar eyleminin kendi akrabası olan ...’nin ameliyat olmak üzere Ankara’da hastanede yattığı dönemde gerçekleştiğini belirtip katılanlar vekilince sunulan belgeye göre adı geçenin 22.08.2016-03.09.2016 tarihleri arasında hastanede kaldığının belirlenmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında ilk derece mahkemesince son eylem tarihinin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanundan önce gerçekleştiği gözetilerek sanığın bu dönemde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.1,

43/1. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,