Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/888 K.2019/10866

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanığa isnat edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinde öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan az olması nedeniyle ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmü ile kasten yaralama suçundan dolayı ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen karara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümler 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g ve 286/2-h. maddeleri gereğince kesin olup temyiz yeteneği bulunmadığından, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin anılan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,