Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/107 K.2020/5503

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın olay günü on yaşındaki mağdureyi kucağına alarak cinsel organına dokunduğu ve böylece eylemin tamamlandığı, mevcut haliyle eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu cebir, tehdit veya hileyle gerçekleştirdiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı gerekçeyle müsnet suçtan belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesi ile artırılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Sanığın mağdureye yönelik eyleminden dolayı temel ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesinde yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanunun 3/1. maddesinde yer alan "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme gözetilip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece gösterilen teşdit gerekçesinin benzerlerine göre alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek bir özellik taşımadığı nazara alınarak alt sınırdan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde temel cezanın teşdiden belirlenmesi suretiyle cezada orantılılık ilkesine muhalefet edilmesi,