Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/1499 K.2020/3533

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonucunda atılı suçlardan mahkumiyetine dair Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.02.2014 gün 2011/106 Esas, 2014/26 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Dairemizin 28.11.2016 gün ve 2016/11074 Esas, 2016/8095 karar sayılı ilamı ile onama yönündeki karara, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2020 günlü, KD-2020/13633 sayılı itiraznamesiyle 5237 sayılı CMK’nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle evrak incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden, İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 28.11.2016 gün ve 2016/11074 Esas, 2016/8095 sayılı kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen iki ve üçüncü fıkraları gereğince KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği görüşüldü: Suç tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük mağdurenin aşamalarda değişen tutarsız anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin adli tıp raporlarına göre şikayet tarihi itibariyle fehvasının bir işaret parmağının girişine müsait olduğu,

bu haliyle ereksiyon halindeki bir erkeklik organının duhulüne uygun olduğunun kabulüne imkan bulunmayıp, vajinal yoldan cinsel ilişki iddiasının bu nedenle doğrulanmadığı, mağdurenin olay öncesinde yazdığını söylediği mektup içeriklerine göre sanığa karşı takıntılı bir ruh hali içinde olup ayrıca olayın oluş şekli, cinsel istismarın sayısı, eylemin cebir veya tehditle işlendiği hususlarında çelişkili anlatımlarda bulunduğu gözetildiğinde sanığın atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,