Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/1685 K.2021/1310

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin kısmen reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, doktor raporu, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuğun, olay günü kız arkadaşı olan mağdureyi evine çağırmasının ardından kıyafetlerini çıkarıp,

cinsel organıyla vücuduna sürtünmek suretiyle boşaldığı ve mevcut haliyle eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi ve bu kapsamda atılı suçu cebir veya tehditle işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil de bulunmadığı gözetilmeden temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesi ile artırılması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,