Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/1909 K.2021/1471

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin kısmen reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki beyanları, savunma, sanık ile müşteki arasında olay öncesi ve sonrasında karşılıklı gönderilen mesajların içeriği ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.10.2019 gün ve 2019/2420 Esas, 2019/2477 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre atılı suçtan tutuklu bulunan sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunun ivedi şekilde mahalline bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.02.2021 tarihinde üyeler ... ve ...’nin karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Müştekinin sanığa cinsel içerikli mesaj ve fotoğrafları rızası ile gönderdiği ancak olay tarihinden önce gerçekleşen 20.11.2018 günlü mesajlaşmada sanığın, müştekinin erkek kardeşini kastederek, “yarın ister yap ister yapma Muhammete her şeyi gösterecem, yarın benimle ister yap ister yapma Muhammete gösterecem” şeklinde telefonla gönderdiği mesaj içerikleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın müştekiyi şantajla cinsel ilişkiye zorladığı, bu bakımdan 26.11.2018 tarihinde müştekinin mevcut şantajın etkisiyle cinsel ilişkiye girdiği,

her ne kadar müştekinin cinsel taciz içerikli mesajları rızasıyla gönderdiği kabul edilse dahi 20.11.2018 günlü mesajla gerçekleşen ve sanık tarafından kabul edilip, şantaj neticesinde yaşanan cinsel saldırı eyleminde müştekinin rızasının olduğundan bahsedilemeyeceği anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince atılı suçtan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının Onanması gerekirken sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulması yönünde oluşan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.