Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/374 K.2020/4976

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın intikal şekli, mağdurun aşamalardaki beyanları, tanık ifadeleri ile tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesince sanığın atılı suçu cebir veya tehditle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesi ile artırılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayin edilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olay günü on beş yaşından küçük mağduru eve çağırıp giriş kapısını kilitlemek suretiyle alıkoyan sanığın eyleminde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilerek ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün mevcut delillerle dosya içeriği arasında çelişki oluşturacak ve 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine aykırı olarak kaldırılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,