Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/4199 K.2021/4220

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında ilk derece mahkemesince, olay sonrası sanığı yakalayan kolluk personelince düzenlenen 25.09.2018 günlü tutanağın tanzimi sırasında müdafinin hazır bulunmayıp, duruşmada sanık tarafından anılan tutanak içeriğinin kabul edilmemesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 148/4. maddesinde yer alan "müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade,

hakim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz" düzenlemesine göre söz konusu tutanağın mahkumiyet hükmüne esas alınamayacağı ve sanığın olay günü cinsel organını yeğeni olan sekiz yaşındaki mağdurenin dudağı ile makatına dokundurduğu hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle mağdureye cinsel organını göstererek yalamasını söyleme şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 105/1-c.2,

105/2-e. maddelerinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,