Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/4281 K.2020/5130

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın iki yıldır mağdureyle tanışıklıkları olduğunun mahkemece kabul edilmesi, mağdurenin evli ve bir çocuk sahibi olup, kayınbiraderi tanık Mehmet tarafından sinir hastası olarak tanımlanması, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.06.2018 günlü raporunda mağdurede hafif derecede zeka geriliği ve atipik psikoz saptanıp, kendisinde mevcut zeka geriliği ile akıl hastalığının hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayabileceği, ancak yakın çevresinde yaşayanlarca ve tekrarlayan görüşmelerde kendisini tanıyanlarca anlaşılabileceğinin belirtilmesi karşısında,

İlk derece mahkemesince mağduredeki akıl hastalığının sanık ... çevresindekiler tarafından bilinip bilinmediği ve mevcut hastalığının nasıl algılandığının tespiti için sanığın tekrar dinlenmek suretiyle ayrıntılı savunmasının alınması ve yaşadığı yerde mağdureyi tanıyan komşularından bir kaçının tespitiyle mevcut mental durumunun dışarıdan nasıl algılandığı hususları araştırıldıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinin "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklinde olduğu ve iddianamede sanık hakkında mağdureye yönelik gerçekleştirildiği iddia edilen tek bir nitelikli cinsel saldırı eylemiyle ilgili dava açılmış olup, ilk derece mahkemesince zincirleme eylemlerle ilgili açılmış davanın bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,