Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/4390 K.2021/2396

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mağdurenin aşamalarda sanığın evinde ele geçen adli emanetin 2019/142 sırasında kayıtlı kuru sıkı silahı kendisinin gördüğünü, dolayısıyla sanığın söz konusu silahı göstermediğini beyan etmesi, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın, olay günü evine çağırdığı mağdureyi silah kullanmak suretiyle alıkoyarak cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek mevcut haliyle eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c.3 ve 109/2, 109/3-f,

109/5. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine çocuğun cinsel istismarı suçundan belirlenen temel cezanın aynı Kanunun 103/4. ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan belirlenen cezanın ise 109/3-a maddesi ile artırılıp, buna göre de birden fazla nitelikli halin gerçekleştiğinden bahisle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi nedeniyle söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi,