Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/4589 K.2021/2895

İlk derece mahkemesince yargılamanın yenilenmesi talebinin esastan reddiyle önceki kararın onaylanmasına dair verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece gerçekleştirilen yargılama sonucunda kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizce onanarak kesinleşmesinin ardından hükümlü müdafisi tarafından sunulan dilekçeyle kovuşturma evresinde değerlendirilmeyen esasa etkili hususlar olması nedeniyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması üzerine mahkemece vaki talebin kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 323/1. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi talebinin esastan reddiyle önceki kararın onaylanmasına dair verilen 17.05.2017 günlü hüküm temyiz edilmiş ise de,

söz konusu kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesinde yer alan 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde anılan kararın 8. madde kapsamına girmediği anlaşıldığından, esası incelenmeyen dosyanın ...

Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için mahkemesine İADESİNE, 12.04.2021 üye ...’un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi

Sayın çoğunlukla aramızdaki ihtilaf, daha önceden Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen bir karara karşı yargılamanın yenilenmesi yoluna gidildiğinde, mahkeme tarafından Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluşu ilan edildikten sonra verilen kararın, istinaf yasa yoluna mı yoksa temyiz yasa yoluna mı tabi olduğu hususundadır.

5230 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi, “ (1) Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere,

305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.” biçiminde iken 1/7/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 33 maddesi ile “Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” biçiminde cümle eklenmiştir. Bu cümlenin eklenmesinin amacı, daha önceden Yargıtay denetiminden geçmiş dosyaların, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından denetlenmemesidir.

Madde lafzi olarak yorumlandığında, sadece bu hükmün, mahkeme kararları kesinleşinceye kadar uygulanabileceği, kesinleştikten sonra uygulanmayacağıdır. Oysa karar kesinleşmesini engelleyecek biçimde bir Yargıtay kararı verilmesinde, bu hüküm uygulanıyor ise, Yargıtay kararı ile hükmün kesinleştiği hallerde anılan hükmün evleviyetle uygulanması gerekir.

Aksi bir durum, mevcut delillere göre, eylemin suç oluşturduğu ve bu suçu sanığın işlediğine ilişkin Yargıtay tarafından yapılan tespitin ve belirlemenin, Bölge Adliye Mahkemesinin son kararı ile kaldırılması sonucunu doğurur ki, bu husus da yasa koyucunun 6723 sayılı Kanunla yaptığı eklemenin ve yasa yolu incelemesindeki hiyerarşik silsilenin mantığı ile bağdaşmaz.

Bu nedenle, Yargıtay tarafından onanarak kesinleşen Mahkeme kararına karşı yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule şayan olduğu kabul edilerek yapılan duruşmalı yargılama sonucu, Mahkeme tarafından verilen hükmün onaylanmasına ilişkin kararın, Dairemiz tarafından esastan incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu kararın istinaf yasa yoluna tabi olduğundan bahisle, dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesine iadesine ilişkin, sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.