KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2020/462 E., 2020/4853 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2019 gün ve 2018/290 Esas, 2019/127 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
442 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık müdafilerinin temyiz istemi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde herhangi bir temyiz sebebi göstermedikleri anlaşıldığından ve hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, aynı Kanunun 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafilerinin temyiz istemleri ile katılan Bakanlık vekili ve katılanlar vekilinin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesinde yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, kendilerini vekaletnameli vekille temsil ettiren katılanlar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz talebinin reddiyle katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 10.07.2019 gün ve 2019/1996 Esas,
2019/1696 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2019 gün ve 2018/290 Esas,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2020/462, K. 2020/4853, 10 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama