Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/5130 K.2021/4493

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mağdurun aşamalardaki çelişkili anlatımları, soruşturma evresinde sanığın zorla hem vajinal hem de anal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiğini belirtmesine rağmen mahkemede sadece anal yoldan ilişkiye girdiğini beyan etmesi, olaydan altı gün sonra aldırılan genital muayene raporunda anal mukoza ve sfinkter tonusunun doğal bulunup, kanama, ekimoz, sıyrık, fissür gibi travmatik bulgulara rastlanılmadığının bildirilmesi,

savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın olay günü araçla fındıklık alana götürdüğü on dört yaşındaki mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp,

mevcut haliyle kucağına alma ve dudaklarından öperek cinsel organı ile göğüslerine dokunma şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,