Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/9 K.2020/3176

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin, kuzeni olan sanığın evinde oturup bilgisayarla oynadığı sırada mutfakta aile fertleri de bulunmasına rağmen sanığın cinsel istismar eylemine direnmeyip, diğerlerinden yardım talep etmediği ve ikinci olayda ise sanığın, mağdurenin kolundan tutup kucağına oturttuktan sonra cinsel istismar eylemine devam edip, cebir kullandığına dair mağdurenin açık bir anlatımının da bulunmadığı nazara alındığında,

ilk derece mahkemesince uygulama koşulları oluşmamasına rağmen TCK’nın 103/4. maddesinin tatbiki ve bu kapsamda temel ceza belirlenirken de suçun özellik arz etmeyen işleniş biçimi ile benzer olaylardan daha vahim bir hal içermemesinden dolayı alt hadden ayrılmayı gerektirir bir neden bulunmadığı gözetilmeden fiilin ağırlığıyla orantılı olmayacak şekilde teşdit uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi karşında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,