Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2021/1072 K.2021/4216

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında atılı suçtan dolayı Seydişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda Cumhuriyet Savcısı tarafından zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle verilen 21.08.2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın görüldü işlemi için Ulusal Yargı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden gönderildiği Cumhuriyet Başsavcısınca sahip olduğu denetim ve gözetim yetkisine istinaden yapılan değerlendirmede atılı suç yönünden zamanaşımının dolmadığından bahisle söz konusu kararın sistem üzerinden iade edilmesinden sonra Cumhuriyet Savcısı tarafından iddianame düzenlenerek usulüne uygun şekilde kamu davası açıldığı, yapılan ön değerlendirmede oylanıp, çoğunluk tarafından kabul edildikten sonra işin esasına geçilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık ...'ın 2003 yılında meydana geldiği iddia edilen istismar eylemiyle ilgili daha sonra başlatılacak adli süreçte delil olarak kullanılmak üzere sanıkla 2014 yılında yaptığı görüşmeye dair adli mercilere sunduğu ses kaydının temin şekli itibarıyla 5271 sayılı CMK’nın 148/3. maddesi kapsamında yasak delil niteliği taşımasından dolayı söz konusu kayda istinaden hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağı, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında,

mağdurenin başka delille desteklenmeyen soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2021 tarihinde Başkan vekili ...'in usulüne uygun açılmış kamu davası bulunmadığı yönündeki ön sorun açısından karşı oyu ve oy çokluğuyla, esasa ilişkin kurulan hüküm açısından ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Çoğunluk görüşü ile aramızdaki ayrılık zamanaşımının dolmuş olması nedeniyle CMK’nın 172/1. madde ve fıkrası gereğince verilmiş olan kovuşturmaya yer olmadığına (KYO) dair karardan sonra aynı kanunun 173. maddesinde düzenlenen prosedüre uyulmadan dava açılıp açılamayacağına yöneliktir.

Dava konusu olayda sanık hakkındaki soruşturmada zamanaşımı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Bu karar ilgili savcı tarafından hem ıslak imzayla hem de E-İmza ile imzalanmasına rağmen ilgili Cumhuriyet Başsavcısı tarafından dosyanın iadesi üzerine savcı iddianame düzenleyerek dava açmıştır.

Yargıtay CGK’nun 05.10.2020 günlü 2020/399 Karar sayılı kararıyla, soruşturmayı yapan Cumhuriyet Savcısı tarafından hazırlanan ve E-İmza ile imzalanan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hukuken geçerli bir karar olduğu, Cumhuriyet Başsavcısı tarafından geri çevrilmesinin mümkün olmadığı şeklinde karar verilmiştir. Cumhuriyet Başsavcısının savcı kararının adli yönden denetleyebileceğine dair mevzuatımızda herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Yorum yöntemiyle Cumhuriyet Başsavcısınına böyle bir yetki verilemez. Verilmesi halinde yargı güvenliği tehlikeye girer ki bu kabul edilemez.

Bu nedenle savcı tarafından verilen ve E-imza ile imzalanan KYO dair karar hukuken geçerli bir karardır. CMK 173. maddesindeki prosedür işletilerek ortadan kaldırılıp yerine bir karar verilebilir. Hukuken geçerli bir karar varken yeni bir karar verilmesi mükerrer karar verilmesi sonucunu doğuracaktır.

Bu nedenle kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karar varken aynı konuda iddianame düzenlenemez. Düzenlenen iddianame CMK 227/7 madde ve fıkrası gereğince redde mahkumdur.

Dolayısıyla iddianame hakkında ret kararı verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.