Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2021/609 K.2021/2039

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında zincirleme şekilde hakaret suçundan (mağdurlar ... ile...'e yönelik) suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme (mağdurlar ... ile...'e yönelik) suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdurların aşamalardaki ifadeleri, savunma, olay tutanağı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, olay günü adli işlem yapılmak üzere araca binmesini söyleyen polis memuru mağdurlara olumsuz yanıt vermesinin ardından orantılı güç kullanarak bindirmek isteyen mağdurlara cebir veya tehditte bulunmaksızın pasif şekilde direnip, herhangi bir zarara sebep olmayacak şekilde ekip aracına tekme attığı ve mevcut haliyle olayda sanığın üzerine atılı suçların kanuni unsurları itibariyla oluşmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit (mağdurlar ..., ... ile ...'e yönelik) ve tehdit (mağdurlar ..., ..., ... ile ...a yönelik) suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile anılan maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenip, bu kapsamda mağdurlar ......., ..., ...ile ...'ye karşı işlenen zincirleme şekilde tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına girdiği anlaşılmakla, sanık hakkında adları geçen mağdurlara yönelik uzlaştırma işlemleri yapılarak sonuçsuz kalması durumunda bu suç ile mağdurlar ..., ...,

...'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve dosya kapsamına göre mağdur ...'a ''burada bitmeyecek'' şeklindeki beyanda bulunmak suretiyle işlediği sair tehdit suçları için öngörülen cezaların üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükümleri kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü,

31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan "basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdur ...'ya yönelik) kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, olay günü arkadaşı...'yla birlikte sokakta oynamakta olan sekiz yaşındaki mağduru kucağına oturtarak öpmesi şeklinde sübuta eren eylemi dışında başka bir gün tekrar istismarda bulunduğuna dair mağdurun yer ve zaman belirtmeyen yetersiz ifadeleri dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi ile artırılması,