Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2005/10856 K.2006/471

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.2.2003 gününde verilen dilekçe ile mer'a iddiasına dayalı tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 9.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 5636 mera parseli üzerinde muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı Belediye Tüzel Kişiliği ile Hazine temyiz etmiştir.

1- 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesindeki tanıma göre mera, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerleri ifade eder. Mera kullanım hakkı bir veya birden çok, köy veya Belediyeye aittir. Bu yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulundukları kuşkusuzdur.

Somut olayda, uyuşmazlık mer’a kullanım hakkının hangi köy veya Belediyede bulunduğu noktasında toplanmaktadır. Mahkemece dava konusu taşınmazın kullanım hakkının davacı ve müdahil köylere ait bulunduğu, yerinde yapılan keşif ve bu keşif sırasında dinlenilen farklı köyden tanık ile bilirkişi beyanları ile ayrıca yine taraflar arasındaki aynı yere ilişkin olduğu saptanan yargı kararı ile belirlendiğinden davanın kabulünde yasaya aykırılık yoktur. Bu nedenle davalı Belediye Tüzel Kişiliğinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Az yukarıda sözü edildiği üzere davada meradan yararlanma hakkı konusunda dava açılmış, hüküm de bu yolda tesis olunmuştur. Uyuşmazlık yararlanma hakkında kaynaklandığı için davada Hazineye husumet düşmez. Bu nedenle Hazine hakkındaki davanın husumet noktasından reddi gerekirken, bu yönün gözardı edilmesi doğru olmamış kararın davalı Hazine yararına bozulması gerekmiştir.