Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2005/11351 K.2006/969

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 2.5.2001 gününde verilen dilekçe ile tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali, tescil ve menfi tespit istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Hukuk Genel Kurulu’nun 4.12.1996 tarihli ve 1996/14-763-864 sayılı kararında da belirtildiği gibi, tapu tahsis belgesi bir mülkiyet belgesi olmayıp yalnızca fiili kullanmayı belirleyen ve ilgilisine kişisel hak sağlayan bir zilyetlik belgesidir. Tapu tahsis belgesinin varlığı tahsis edilen yerin adına tahsis yapılan kişi veya mirasçıları adına tescili için yeterli değildir. Tahsis kapsamındaki yerin hak sahibi adına tescil edilebilmesi için;

-Hukuki yönden geçerliliğini koruyan bir tapu tahsis belgesinin bulunması,

-Tahsise konu yerde 3194 Sayılı Yasanın 18.maddesi uyarınca imar planı veya 3290 Sayılı Yasa ile değişik 2981 Sayılı Yasa uyarınca ıslah-imar planlarının yapılmış olması,

-İlgilisine, tapu tahsis belgesi gereğince bir başka yerden tahsis yapılmamış olması,

-Tahsise konu yerin kamu hizmetine ayrılmamış ve imar planına göre konut alanında kalmış olması,

-Tahsise konu yer ile tescili istenilen taşınmazın aynı yer olup olmadığı ve taşınmazın niteliklerinin belirlenmesi amacıyla mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılması,

-Tahsise konu arsa bedelinin ödenmiş olması, ödenmemiş ise taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinin uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanarak hükümden önce mahkeme veznesine veya belirlenecek tevdi mahalline depo edilmiş olması.

-İmar parsellerinin oluşturulması sırasında, şuyulandırmaya tabi tutulan

./..

-2-

2005/11351-2006/969

parselden 3290 Sayılı Yasa ile değişik 2981 Sayılı Yasanın 18/c maddesi uyarınca düzenleme ortaklık payı kesilip kesilmediğinin, kesilmiş ise uygulanan oranın saptanması gerekir,

-Mahkemece, yukarıda belirtilen koşullar doğrultusunda yapılacak inceleme sonucunda, tescil isteğinin kabulü için yasal koşulların oluştuğu kabul edildiği takdirde, 3290 Sayılı Yasa ile değişik 2981 Sayılı Yasanın 10/C-2 maddesi gereğince tahsise konu yerde uygulanan düzenleme ortaklık payının davacıyı da bağlayıcı nitelikte olduğu dikkate alınarak tahsis miktarından bu oranda yapılacak indirimden sonra kalan miktarın tesciline karar verilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, davalı Hazine adına kayıtlı bulunan 558 ada 1 parsel numaralı taşınmazın, 8.12.1987 tarihli tapu tahsis belgesi kapsamında bulunduğunu belirterek adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine, davacının tescil isteğinin dayanağı olan tapu tahsis belgesinin idarece re’sen iptal edilmiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yapılan yargılama sonucu toplanan delillere göre tescil için yasal koşulların oluştuğu anlaşılmaktadır. Ancak, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde ıslah imar planları uygulanırken şuyulandırma cetvelinde yazılı oranda düzenleme ortaklık payı kesildiğinden, 3290 sayılı Yasa ile değişik 2981 sayılı Yasanın 10/C-2 maddesi gereğince tahsise konu yerde uygulanan düzenleme ortaklık payının şuyulandırmanın yapıldığı tarihte şahsi hak sahibi olan davacıyı da bağlayıcı cihetle, bu husus dikkate alınarak tahsis miktarından düzenleme ortaklık payı kadar indirim yapıldıktan sonra kalan miktarının pay olarak tesciline karar vermek gerekir iken, tahsis miktarının tamamı üzerinden tescile karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.