Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2006/10922 K.2006/10771

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.05.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, kabul edilmediği takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tescil isteğinin reddine, tazminat isteğinin kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen 28.02.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, miras bırakanları ... Karakaya'nın davalıdan harici sözleşme ile villa satın aldığını, davalının tapuda ferağ vermediğini ileri sürerek villanın tapusunun iptali ile adlarına tescilini, bu istek kabul edilmediği takdirde taşınmazın rayiç bedelinin davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu taşınmazda davalı adına kayıtlı veya davalı tarafından üçüncü kişiye devredilmiş bağımsız bölüm olmadığı gerekçesi ile tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, davacılar murisi tarafından sözleşme gereğince davalıya ödenen 2.440.000.000.TL.nin dava tarihi itibariyle reel değeri olan 8.181.792.313 liranın dava tarihinden faizi ile davalıdan alınmasına, fazla isteğin reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçelere göre davacılar vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- HUMK.nun 417.maddesi gereğince yargılama giderleri kural olarak davada haksız çıkan tarafa yükletilir. Aynı Yasanın 423.maddesinde harç da yargılama giderleri arasında sayılmıştır. Bu durumda hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan ilam ve karar harcının davalı taraftan tahsili gerekirken davacılardan alınmasına, ve yine karar harcından mahsup edilen peşin harcın tamamının davalıdan alınması gerekirken davanın kabul ve red edilen miktarına oranlanarak bir kısmının davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.