Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2006/12492 K.2006/15314

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.11.2005 gününde verilen dilekçe ile alacak olmadığı takdirde tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 5.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacıvekili duruşmasız olarak davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.12.2006 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ... ile karşı taraftan davalılar vekili Av.... ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, taraflar arasındaki 03.01.2002 tarihli sözleşmeyle kararlaştırılan yabancı para alacağının tahsili, ikinci kademedeki istek ise, bedelinin ödenmesi ... ile arsa sahibine bırakılan bir dairenin tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece yabancı para alacağı Türk Lirasına dönüştürülerek 4.930.74 YTL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı şirketten tahsiline, diğer istem bölümünün reddine karar verilmiş,

Hükmü davacı ile davalı yüklenici şirket temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı yüklenici şirketin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Davada asıl alacak tutarı olan 18.000 ABD dolarının ödeme günündeki kur üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihinden geçerli dövize uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalılardan tahsili talep edilmiştir.

Gerçekten Borçlar Kanununun 83. maddesine 3678 sayılı kanunla 3. fıkra eklenmiş ve «yabanca para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı

bu borcu vade veya fiili ödeme günündeki rayice göre Türk Parası ile ödenmesini isteyebilir». hükmü getirilmiştir. Taraflar arasındaki 03.01.2002 günlü «sözleşmedir» başlıklı belgede borçlu, davacıya olan borcunun 18.000 ABD doları olduğunu bunu 03.07.2002 tarihinde davacıya ödeyeceğini kabul etmiştir.

Borçlar Kanununun 83.ncü maddesinde yapılan değişiklikten sonra az yukarda sözü edildiği üzere alacaklı davacı yabancı para borcu alacağının fiili ödeme günündeki rayice göre Türk parası olarak ödenmesini talep edebilir. Yasadaki fiili ödeme gününden maksat, borçlunun borcunu ifa ettiği tarihtir. Mahkemece Borçlar Kanunun 83. maddesindeki açık hükme rağmen kanundaki fiili ödeme günü tabirine yanlış anlam verilerek alacağın ...

Doları yerine Türk Lirasına çevrilmesi suretiyle hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Diğer taraftan; Kanuni Faiz ve Temerrüt Fazine İlişkin 3095 Sayılı Yasanın 4/a hükmüne göre alacaklı yabancı para borcu üzerinden alacağına Devlet Bankalarının o yabancı parayla açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanmasını isteyebilir. Mahkemece anılan hüküm doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak yabancı para alacağına yasanın 4/a maddesindeki orana uygun faiz yürütülmesi yerine Türk parasına uygulanacak yasal oranda faiz yürütülmesi de yanlıştır. Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.