Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2006/2155 K.2006/4155

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 8.11.2002 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukuku gereğince davalı taşınmazında bulunan ahırın vermiş olduğu zararın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 2.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 8.11.2002 tarihli dilekçesi ile Geyve İlçesi Gazi Süleymanpaşa Mahallesinde bulunan maliki olduğu 3 katlı kargir ev cinsli 107 parsel sayılı taşınmaza bitişik komşusu bulunan davalı adına kayıtlı 125 parsel sayılı taşınmazda davalı tarafından yapılan ahırda beslenilen büyükbaş hayvanların çıkardığı sıvı ve katı atıkları nedeniyle yayılan korkular sonucu rahatsız olduğunu, çevre ve insan sağlığı açısından zarar doğurduğu ileri sürerek ahırın ve gübrelerin ortadan kaldırılması ile zararın önlenmesini istemiştir.

Davalı vekili nizalı ahırın davalı parseli içerisinde ve davacı sınırından 2,30 metre uzakta bulunup İmar Kanununun uygulanmasına göre idari yargının görevli olduğunu, ayrıca Medeni Kanunun 737. maddesine göre yerel adet açısından hoşgörü sınırını aşan rahatsızlık bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya ait taşınmazda kurulan ahırını davacıya ait 107 parsel sayılı taşınmazın sınırından en az 3 metre mesafeye çekilmesi ve davalı tarafından ahırın ve çevresinin rahatsızlık vermeyecek ölçüde temiz tutulması sureti ile zarar ve rahatsızlığın giderilmesi şeklinde davanın kabulüne dair verilen 16.1.2004 tarihli karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce uzman bilirkişi vasıtası ile yeniden keşif yapılarak giderilmesi zorunlu zararların saptanması ve olaya en uygun düşen çözümün HUMK.nun 388 ve 389 maddelerine uygun şekilde hükümde gösterilmesi yönünden bozulmuştur.Mahkemece bozma ilamına uyulup 12.7.2005 tarihinde

yapılan keşif sonucu 19.7.2005 tarihli bilirkişi raporuna göre dava konusu ahırın halihazırda kullanılmadığı durumu nazara alındığında davalı tarafın davranışının komşuluk hukukuna taşkınlık sayılmayacağı tarafların karşılıklı çıkarlarının ılımlı bir şekilde çözüldüğü nedenleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili 3.1.2006 tarihli temyiz ve 24.2.2006 tarihli ek temyiz dilekçesi ile, davalının keşif günü hayvanlarını kaçırdığı keşiften sonra tekrar ahıra koyduğu zararının devam ettiği nedenleri ile kararı temyiz etmiştir. Dava komşuluk hukukuna aykırı davranışların giderilmesi istemi ile açılmıştır.

Davadan sonra alınmış olsa bile dava tarihindeki olguları saptayan rapor ile uyuşmazlık konusu yerde davalının hayvan beslemekte olduğu belirlendiğine göre ortada devam etmekte olan komşuluk hukukuna aykırı davranışlar bulunduğundan, esasen 28.11.1956 tarih 15/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına göre her dava açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme esas alınır ve dava açıldığı tarihteki duruma göre karara “hükme” bağlanır ilkesi gereğince,

mahkemece uzman bilirkişi vasıtası ile yeniden keşif yapılarak 11.12.2004 tarihli bozma ilamında belirtilen ilkelere uygun şekilde davalının bu faaliyetini sürdürebilmesi için oluşan katı, sıvı atık ve artıklarının çevre ve toplum sağlığına zarar vermeden hijyenik şartlara uygun bir şekilde izale bertaraf ve tahliyesini sağlamaya yönelik uzman bilirkişinin keşif raporunda belirteceği öneri ya da önlemlerden olaya en uygun düşenine hükmedilmek suretiyle nizanın giderilmesi için hükmün yeniden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.