Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2006/4574 K.2006/5874

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.6.1995 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.2.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, geçit hakkı istemine ilişkindir. Davacı 44/48 pay ile malik bulunduğu taşınmazının ana yola sınır teşkil etmediğini bildirerek bu taşınmazın ana yola ulaşımını sağlamak amacıyla komşu taşınmazlar olan 483 ve 1783 parsellerden uygun bulunanın üzerinden ana yola geçiş için geçit tesisine karar verilmesini istemiştir. Davayı açarken sadece bu parsel maliklerine husumet tevcih etmiştir. Bilahare kendi parselinin batı bitişiğinde yer alan 474 ve 1747 parsel maliklerini de harçsız dilekçe ile davaya katmıştır. Davacı vekili 13.4.1999 günlü oturumda ise davasını münhasıran 1748 parsel maliki .... ve......’a hasrettiğini bildirerek davaya dahil ettiği ve dava açarken husumet yönelttiği diğer kişiler hakkındaki davasından ferağat ettiğini imzası tahtındaki beyanı ile bildirmiştir.

Mahkemece yenileme ile 36 parsel numarası aldığı anlaşılan eski 1748 parselin 10.11.2004 tarihli krokiye göre B harfi ile gösterilen bölümünden geçide karar verilmiş, hüküm bu parsel paydaşlarından ..... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyaya getirtilen davacıya ve komşu parsellere ait taşınmazların eski ve yeni tapu kayıtları ve kadastrol harita ve yenileme çalışmaları sonucunda oluşan haritalara göre davacıya ait 8 parselin batı bitişiğinde mülkiyeti davacının babası ..... ile annesi .....’ye ait 39 numaralı parsel bulunmakta olup, bu parselin maliklerinden davacının annesi ... vefat etmiş ve ona ait payın intikalen davacı ve kardeşlerine geçtiği anlaşılmaktadır.

Mirasçılığı gösterir veraset belgesi dosyadadır. Yenileme çalışmaları sırasında oluşan paftaya göre sonradan davacının miras sebebiyle paydaş olduğu 39 parselin güneyden şehir yoluna sınır teşkil ettiği açık olup geçit için davacının paydaş bulunduğu bu parselin çok daha uygun olacağı, komşuluğun verdiği katlanma yükümünü bu parsele yüklemenin hakkaniyete daha da uygun olacağı açıktır.

Davacının kendi parseli için daha az katlanma yükümlülüğü olan 36 parsel üzerinden geçit istemedeki ısrarı hakkın (somut olaydaki dava hakkının) kötüye kullanılması olup bunun hükümle hukuken korunur hale getirilmesi yasaya aykırılığı oluşturur.

Davacı taraf komşu diğer parsellerden yol istemeyeceğini açıkça belirttiğine göre 36 parsel üzerinden geçit tesisi konusundaki isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu istemin hüküm altına alınması doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.