Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2006/4613 K.2006/5733

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.06.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkının terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/1004 Esas, 2003/30 Karar sayılı ilamı ile davalıya ait 39 parsel yararına, davacının 37 parseli üzerinden kurulan geçit hakkının terkini istemine ilişkindir. Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Geçit hakkı davalarının amacı genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yola kesintisiz bağlantısının sağlanmasıdır. Geçit ihtiyacı olduğu ileri sürülen davalıya ait 39 parselin doğusundan geçen yolun genel yola bağlantı sağladığı paftasında görülmektedir. Paftada görülen bu yolun geçit hakkı davası sırasında taşlarla dolu olduğu, davalının çabasıyla açılması mümkün olmadığından dolayı davanın kabulüne karar verilmiş, hükümden sonra bu yol açılarak faal hale getirilmiştir.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile kadastro ve ziraat bilirkişilerince ayrı ayrı verilen raporlarda paftadaki yolun karardan sonra ziraat araçlarının geçişine uygun olacak şekilde açıldığı, çevredeki kişilerin kullandığı, zaten davacı parselinden kabul edilen geçitin davalı tarafından şimdiye kadar hiç kullanılmadığı anlaşıldığından ve böylece davalının, davacı parseli üzerinde kurulan geçite ihtiyacı kalmadığından davanın kabulü yerine, bazı gerekçelerle reddine karar

verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.