Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2006/566 K.2006/2672

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.1.2005 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın redine dair verilen 22.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Uyuşmazlık konusu taşınmazın maliki ve kiraya vereni...'dur. Davaya konu dükkan işyeri olarak kullanılmakta olup, ilk kiracının ... olduğu malik tarafından da kabul edilmektedir. Dosya arasına konulan kira alacağı ile ilgili takip dosyası ve sonrasında yapılan mercii itirazı ve ona dayalı olarak verilen kararlar da ...'in ilk kiracı olduğunu kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya koymaktadır.

Mal sahibi...'nun ... aleyhine açtığı itirazın kaldırılması ve tahliye istemli davası red ile sonuçlandığına göre, uyuşmazlık konusu dükkan hakkında davacı ...'nun kiracılık sıfatının halen devam etmekte bulunduğunu kabul etmek gerekir. Hal böyle olunca;... ile eldeki davanın davalısı ... Gıda Sanayi Ltd. Şti arasında aynı yer hakkında yapılmış kira sözleşmesinin sonradan yapılan sözleşme olduğu açıktır.

Eldeki davada, kiracılık sıfatı devam eden ilk kiracı ..., kendisinin katılmadığı ve herhangibir şekilde rıza da göstermediği ikinci kira sözleşmesi kiracısı ... Gıda Seyahat Acenteliği Taşıma Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. aleyhine elatmanın önlenmesi davası açarak davalı işagalindeki dükkanın kendisine teslimini istemiştir.

Davacının halen dava konusu yerde kiracılık sıfatı devam ettiğine göre taşınmazı kira veren...'nun davacıyla yaptığı sözleşmenin feshini sağlamadığı sürece mecuru üçüncü bir kişiye, somut olayda davalı şirkete kiraya vermesi sözleşme hukukuna aykırı düşer.

İlk kiracı ile sözleşme yapılıp kiralanan ona teslim edildiğine göre birinci kiracının kişisel hakkı ikinci kiracının kişisel hakkından üstün tutulacağından davanın kabulüne karar verilecek yerde olaya uygun düşmeyen gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.