Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2006/7259 K.2006/8150

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.05.2005 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 03.05.2005 tarihli dilekçesi ile davalı ile arasında Nisan 2004 başlangıç tarihli 31.10.2004 tarihine kadar 7 ay süreli olarak yazılı kira sözleşmesi düzenlendiğini, ancak sözleşmenin fesh edilmediği ve davacının kiracılığı devam ettiği halde dava konusu olan ve davalıya ait otelin zemin katında bulunan market şeklinde işletilen dükkanın davalı tarafından bir başka kişiye kiraya verilmek suretiyle yapılmış olan müdahalenin önlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın kiralanan yerde kira süresi bittikten sonra yeni bir kişi ile kira sözleşmesi düzenlediklerini, davanın bu kişiye karşı açılması gerektiğini beyanla husumet yönünden, ayrıca davacının 31.10.2004 tarihinde taşınmazı tahliye etmeyi kabul ettiğine dair imzası 19.04.2004 tarihinde Noter tarafından onaylanan taahhütnameyi ibraz ile ve davacının taşınmazı sözleşmeye uygun olarak kira süresi sonunda boşalttığını beyan ile davanın esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, 28.11.2005 tarihinde keşfen yapılan incelemeye göre taraflar arasındaki 7 aylık kira sözleşmesi bittikten sonra taşınmazın davalı tarafından 3.bir kişiye kiralanmış olduğu, davacının sözleşme fesh edilmedi, devam ediyor iddiasının subuta ermediği gerekçesi ile davanın reddine "636'şar YTL" vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine, özellikle taraflar arasındaki yazılı kira sözleşmesinin 17, 22 ve 24.maddelerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Ancak, Avukatlık Ücret Tarifesinin 4.maddesinde "Aynı hukuki yardımın birden çok Avukat tarafından yapılması durumunda karşı tarafa bir Avukatlık Ücretinden fazlası yükletilemez" hükmü bulunmasına rağmen kararın hüküm fıkrasında davalı avukatlarının her birine 636'şar YTL. Avukatlık ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm düzeltilerek onanmalıdır.